شهید علی قبله ای

 

 

شهید علی قبله ای

تخریبچی عاشق

آری

شهید علی قبله ای

او رفت و ما هنوز در یاد و خاطره او  و دوری از وجود مبارکش افسوس میخوریم

اما چند خاطره از زبان همسنگر و همرزمش

مهدی محمدی شاهد

یادش به خیر ، او اکثراً  ، زمانی که عملیات یا پاکسازی میادین مین نبود یاد در حال آموزش دادن به نیروهای تخریبچی جدید نبود
فقط نماز میخواند تا جایی که ما به او میگفتیم اسمت به خودت میخورد چون همیشه رو به قبله ای
و چون عادت بچه های رزمنده ، نماز جماعت بود ، همیشه منتظر بودیم یکی  نماز بخواند تا پشت او اقامه کنیم . او هم این را میدانست و تا یکی نماز میخواند سریع پشت او نماز جماعت را بپا میکرد . ولی خودش همیشه سعی میکرد سه کنج اتاق یا سنگر نماز بخواند تا به کسی راه ندهد پشت او نماز بخواند و همیشه میگفتم من لیاقت امامت جماعت را ندارم. و ما نیز به کلک گاهی اوقات کنج سنگر را وسیله میریختیم تا او مجبور شود جلوتر بایستد و نماز خود را شروع کند و تا قامت میبست ، ما سریع میآمدیم وسائل را بر میداشتیم پشت او قامت میبستیم و نماز را به جماعت بر پا میکردیم.خاطره دیگر اینکه هر زمان کسی از نام او سوال میکرد ، همیشه میگفت بنده گنه کار خدا علی قبله ای و در کمال خلوص نیت به همه و در همه کارها کمک بود و کمک میکردالبته خاطرات طنز زیادی از او در یاد ها هست که اشاره ای به انها نمیکنم و اخرین خاطره را به نقل قول از دیگری میگویم که من در یک  معبر بودم و برادر جانباز و آزاده سعید نفر در معبر دیگر و شهیدعلی قبله ای در یک معبر دیگر ، و فقط از یکی از بچه ها شنیدیم که یک گلوله به پیشانی و جای مهر او که همیشه به تربت کربلا متبرک بود اثابت کرده و داخل کانال افتاده  و دیگر …………………………….عکسی که همه آنها میدانستند به مسیر راهی بی برگشت میروند و لبخند و تبسم و خنده آنان از شوق دیدار یار بود و بس

ای کاش منهم سعادت با او بودن را داشتم و شهید میشدم و باز دست در گردن هم داشتیم و در کنار هم بر سر سفره آقا امام حسین (ع) هم روزی بودیم

نوع مطلب : گالری شهدا،

هر چند همچو گل همه بر باد رفته اند

هرگز گمان مدار که از یاد رفته اند

اینان نه آن گل اند که گویی در این بهار

از یاد رفته اند چو بر باد رفته اند

اینان نه آهویند که گویی دریغ و حیف

در چنگ ظالمانه صیاد رفته اند

جای دریغ نیست بر ایشان که این گروه

با عزم آهنین و دل شاد رفته اند

« استاد » گفته بود که با جان و دل به پیش

اینان بنا به گفته استاد رفته اند

سرباز آهنین نبرد نهایی اند

پولاد زیست کرده و پولاد رفته اند

در راه پی گذاری کاخ جهان نو

بر جا نهاده پایه و بنیاد رفته اند

در راه آفرینش باغی پر از شکوه

بی خس و خار و آفت و اضداد رفته اند

« پیروز باد ملت ما، انقلاب ما»

گویان، به رغم دشمن جلاد رفته اند

« کوبنده باد جنبش خلاق رنجبر»

برگوش عالمی زده فریاد رفته اند

بر باد رفته نیز نبایست گفتشان

در قلب ما نهاده بسی یاد رفته اند

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *